Grzesznik

Grzesznik to rasa stworzeń zrodzonych z ludzkich dusz. Są duchowymi istotami z nadprzyrodzonymi mocami, służącymi im do walki lub polowania. Żywią się ludźmi, aczkolwiek silniejsi Grzesznicy zjadają także Księży, a nawet innych przedstawicieli swojego gatunku. Zamieszkują Niflheim, gdzie są niewykrywalne, lecz mogą też przemieścić się do Świata Ludzi, gdzie na ogół żerują. Grzesznicy są tępieni przez Księży, którzy zabijając je, uwalniają ich dusze i odsyłają do Wiecznego Miasta.

Przegląd
Grzesznicy to Anima (zmarłe ludzkie dusze), które tracą swoje serca w wyniku rozpaczy lub gdy przebywają zbyt długo w Świecie Ludzi. Każda dusza, na której Ksiądz nie przeprowadził pogrzeb duszy, może stać się Grzesznikiem.

Proces przemiany
Większość dusz jest w stanie bez problemu przejść do Wiecznego Miasta po swojej śmierci. Niektóre z nich zostają w Świecie Ludzi, aby spełnić określone cele, takie jak opiekowanie się ukochaną osobą, ochrona danego miejsca, bądź kontynuowanie urazy zza grobu.

Grzesznik to dusza zmarłego, która z powodu wielkiego cierpienia (którego powodem jest przeważnie niemożliwość dotarcia do Wiecznego Miasta z powodu grzechów popełnionych za życia, choć bywa inaczej) całkowicie utraciła swój łańcuch losu, część którego po śmierci zostaje przy duszy. Gdy łańcuch zostanie na dobre zniszczony, dusza zmienia się w potężną istotę z materialnym ciałem (widocznym jednak wyłącznie dla ludzi posiadających tzw. świadomość duchową, inne dusze oraz Księży) oraz białą maską (która zazwyczaj przypomina czaszkę) na twarzy. Głodny lub rozwścieczony wydaje z siebie charakterystyczny, pusty ryk. Dziura w miejscu, w którym dawniej znajdował się łańcuch, pozostaje pusta. Egzystencja Grzesznika opiera się na pożeraniu dusz (w tym Grzeszników słabszych od siebie), dzięki czemu zmniejszają one swój ból, nasycają głód duchowy oraz rosną w siłę (szczególnie, gdy pożrą duszę posiadającą energię duchową, ponieważ w takim wypadku sporą jego część otrzymuje pożerający). Jeśli Ksiądz zabije Grzesznika, zmazuje jego grzechy (lecz tylko te, których dopuścił się jako Grzesznik - jeśli za życia także popełniał ciężkie grzechy, trafia do Limbo) i pozwala mu dotrzeć do Wiecznego Miasta. Kreacji Grzesznika można także zapobiec, czyniąc tzw. Pogrzeb duszy, zanim się ona przemieni.

Rodzaje Grzeszników
Wśród Grzeszników możemy wyróżnić kilka głównych grup, z czego część posiada podgrupy. I tak mamy:

Pierworodni
Pierworodni: Czyli niespokojne dusze nie będące anima, które nie są jeszcze Grzesznikami, jednak wkrótce się nimi staną, jeżeli nie zostaną odesłane do Wiecznego Miasta. Pierworodni mogą być przywiązane do osoby lub miejsca.

Grzesznik
Grzesznik: Czyli przeciętni pożeracze dusz. Wyróżnia się z nich podgrupę Wielkich Grzesznych przeciętnie wielkości dwupiętrowego domu (choć bywają więksi).

Splamiony
Splamiony: Powstaje, gdy 100 zwykłych Grzeszników pożera się nawzajem. Splamieni są na tyle silni, że do walki z nimi Wieczne Miasto wysyła Księży rangi Żołnierza trzeciej rangi lub wyższej. Wydaje się, że jest ich mało, lecz naprawdę są ich całe hordy, rzadko jednak opuszczają Niflheim. Każdy przedstawiciel Splamionych potrafi zaatakować, używając Fordómum. Dzielą się oni na trzy podgrupy.


 * Nieczyści: To ogromne, silne i głupie stwory. Zwane są także Bardzo Splamionymi. Poradzi sobie z nimi Ksiądz o randze szóstego oficera, jednak w dwu-trzyosobowych grupach niemal każdy Ksiądz z rangą oficerską da im radę. Nieczyści nie mają własnej osobowości, co czyni je jeszcze bardziej niebezpiecznymi, lecz pozwala nauczyć się ich taktyki walki bardzo szybko. Jedną z wartych odnotowania zdolności Nieczystych jest najszybsze tempo regeneracji spośród wszystkich Grzeszników. Większość z nich jest identyczna, niektóre jednak wyglądają inaczej. Dzieje się to w momencie, gdy jeden z Grzeszników składających się na ciało Nieczystego zachował dość siły aby zdominować pozostałych. Objawia się to głównie innym kształtem maski oraz własną osobowością, choć czasem widoczne są drobne różnice w fizjonomii Nieczystego. Jeśli pożre odpowiednią ilość innych Grzeszników i sam nie da się pożreć, jest w stanie dokonać częściowej ewolucji i stać się jednym z silniejszych Splamionych. Nieczyści są najliczniejszą grupą Splamionych.
 * Poganie: Są mniejsi od Nieczystych, za to inteligentniejsi, szybsi i silniejsi. Zazwyczaj jednak tracą zdolność natychmiastowej regeneracji. Wyjątkiem od tego jest Freybjörn Gignoux. Muszą pożerać równych sobie, inaczej wrócą do poprzedniej formy, tracąc charakter i inteligencję, zaś kolejna przemiana będzie niemożliwa. Jeśli Grzesznik nie może przejść do kolejnego etapu ewolucji, sposobem na pozostanie Poganinem jest pozwolenie na pożarcie części swojego ciała przez innego Grzesznika. Poza pozbawieniem możliwości ewolucji, uniemożliwia mu to też cofnięcie się do poprzedniego etapu - zostaje Poganinem już na stałe. Każdy Poganin potrafi podporządkować sobie słabszych Grzeszników (szczególnie bezrozumnych Nieczystych - część Pogan posiada pod swoją komendą całe ich armie) oraz wydawać im rozkazy. Dość liczna grupa Splamionych.
 * Rzeźnicy: Są postury ludzi, od których różnią się tylko maską, umiejętnościami i detalami, jakimi są na przykład ogon, skrzydła, łuski i inne tego typu rzeczy. Wśród Splamionych mają najbardziej rozwinięte moce, co czyni je najpotężniejszymi z nich. Siłą dorównują Księżom rangi kapitana. Niestety jak na razie nie są znane wymagania jakie musi spełnić Poganin (poza dalszym pożeraniem innych Grzeszników) aby osiągnąć to stadium, lecz prawdopodobnie sam Grzesznik po utworzeniu się wie, czy powstał po to, aby stać się Rzeźnikiem. Jest ich niewielu (przypuszczalnie kilkunastu). Niezwykle rzadko zapuszczają się poza Niflheim. Zdecydowana większość nigdy nie weszła do Valhöll z własnej woli. Niektórzy z nich posłużyli Faustowi Huberath do stworzenia przez niego armii Demonów, wśród której jest między innymi Ingeborg Vel.

Inne możliwości ewolucji
Niektórzy Grzesznicy potrafią zerwać sobie częściowo maskę, uzyskując dzięki temu dostęp do nowych umiejętności, w tym mocy Księży, jednak na zawsze blokują sobie przy tym możliwość ewolucji, jak i cofnięcia się na jej linii jako Grzesznik. Nazywani są oni Demonami.